┈━═☆ᆞJP〃 ★ AYᆞ☆═━┈                     

 

 

 

                                         ลบทิ้งให้หมด เก็บไว้แต่เรื่องดี ๆ

เอิ่มม มีเรื่องอยากจะบอกว่า
ความรักมันก้มีหลายรูปแบบอ่ะนะ
เพราะความรักทำให้โลกสวยงาม สดใจ มีหลายสี !
แต่ที่โดนที่สุดก้สีม่วงนี่แหละ
อึ้งว่ะ  O_o !
"ถ้าหากว่าใจเราไม่เคยจะรักเลยสักที จิตใจวันนี้คงไม่แข็งแกร่ง "

(คุ้น ๆ ใช่มะ ?  ๕๕๕+ )
ไม่ว่าความรักจะเป็นรูปแบบไหน มันก้ทำให้โลกสวยงามได้ทั้งนั้น
ขอเพียงคุณเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน

เออ วันเนี้ยวันศุกร์สุดสัปดาห์
เรียนพละ  อื้มม มม ,,
อ. สั่งว่า  " ทั้งหมด #@$! หันน "
เอ๋อแดกกกกกกกก !
ซ้ายหรือขวาวะ ฮาเลยกุ
อยากจะบอกว่า กุเข้าใจความรุสึกโน้ตอุดม  55555

บางเรื่องมันก้ทำให้ขำเว่อร์ ๆ ไปเลยว่ะ
แบบว่า ฮากระจายยยยยยยยยย ~
จะขำมาก ตอนที่คนทำหน้าเอ๋อแดกใส่ เนี่ยแหละ
ปล. ถ้าเจอหน้ากัน อย่าทำหน้าเอ๋อใส่
เพราะกุจะขำ  หน้าเฉย ๆ ก้ไม่ได้ กุก้ขำอิกก
5555555

 

 i always trust you forever and ever .  XD

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพื่อนฉันบอกว่า เพลงเพราะ ๆ ของขวัญวันปีใหม่ !

แล้วฉันก็คิดแบบนั้นล่ะ  XD

มันสุดยอดมากเลย ๕๕๕ +

 

อะไรที่คุณคิดว่า "ไม่" หรือไม่ได้หวังอะไร

มันอาจจะเป็นจริงก็ได้ใครจะรู้ !

เพราะความไม่แน่นอนก็คือความแน่นอน

และความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน นั่นเอง

 

 

 

 

PS.

ปลายทางที่ฉันรอเธอ ที่สุดก็จบตรงนี้ !

 

 

	"การเดินทางความรัก" กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า... “ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ” ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม “ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย” “ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย” ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก ความเศร้าตอบว่า “โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ” ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง” เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ “ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน” ความรู้ตอบว่า “เวลา” ความรัก “แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?” ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า “ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ"

วันนี้วันซวยอะไรนักหนา

เจอแต่เรื่องซวยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โว้ยยยยยยยยยยยยยย !!

 

ซวยที่สุดในรอบล้านปี